Santiago de Compostella

Bienvenidos a mie Camiño

In september begin ik aan de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella. De voorbereidingen zijn al in volle gang. Via mijn weblog hou ik jullie op de hoogte van de ontwikkelingen en natuurlijk de tocht zelf.

SEPT

Ola, hallo, buon Camino

Spanje zaterdag 10 september 2011

Hallo lieve mensen, daar ben ik weer.

Gisteravond had ik mijn bericht klaar op mijn telefoontje en toen wilde hij hem niet verzenden dus nu maar weer proberen in het "internetcafé" van de refugio.

Ondanks mijn zere voeten, weinig slaap, vreemde bedden en s´morgens vroeg op ben ik nog steeds goed gehumeurd. Ik ben goed lachs maar geef mezelf en Alie ook de ruimte voor serieuze zaken. Er is ruimte voor een lach en een traan.

Bij het Cruz de Ferro hebben Alie en ik voor de mensen die ons gevraagd hadden daar iets achter te laten een steentje en een kaartje neer gelegd. Het kaartje is/was van een klant van Karel die mij gevraagd had dit voor haar te doen.Ik vind het ontroerend dat iemand die mij niet kent dit aan mij vraagt. Met alle respect heb ik het kaartje voor deze mevrouw daar achtergelaten.

De weg naar Cruz de Ferro was niet echt gemakkelijk omdat we moesten klimmen maar de terugweg was erger, toen moesten we dalen. En dan ineens zit er een mevrouw in de berm met een tafeltje met allerlei drankjes, pinda´s, cake en andere lekkernijen die je tegen een vrije gift van haar af mag nemen.

De komende avond slapen we voor het eerst in een refugio met een kamer voor 18 personen en hij is vol. Maar eerst bestellen we een glas wijn, een kopje koffie american en brood met kruidenboter. Dat laatste kennen ze niet. We krijgen een halve liter rode wijn een koffie en brood met boter, olie en zout.

Prijs: halve liter rode wijn 1.80

koffie 1.10

brood 3.00

zo lust ik er nog wel één.

vrijdag 9 september

Met z´n 18en op een kamer wat een gedoe maar bij iedereen ging om 6 uur de wekker af.

We moeten op dit traject heel veel dalen over een zeer gevaarlijk pad van El Acebo eerst naar Molinaseca. Hier nemen we koffie en kopen er fruit, brood en een hompje kaas.

Na een verhitte wandeling, met hier en daar een pauzetje om te kunnen bewonderen en verwonderen, want wat is de wereld mooi, om er emotioneel van te worden. Oh eh lopen we Ponferrada binnen en gaan op zoek naar de auberge San Nicolás de Flüe. Dat is toch fantastisch, terwijl we in de rij staan om ons in te schrijven en een stempel te halen worden we verwelkomt door een man met een grote mand met witte druiven.

De refugio´s of auberges kosten meestal 5 euro per nacht en voor een ontbijtje betaal je 2.50.

zaterdag 10 september

Vandaag was een gemakkelijke route zonder al te veel stijgen en dalen. Het is wel weer erg warm en we zijn op tijd gestopt.

Ik stop nu ook want er zit iemand achter mij te wachten en ik weet niet hoe lang al.

Ik wil nog wel al mijn lezers en reageerders heel erg bedanken want het is ontzettend leuk om iets van jullie te lezen.

Het gaat goed met mij en ook met Alie en mij gaat het goed.

Graag tot een volgend bericht,

Met lieve groet, Annie.

willy

Geplaatst op 11 september 2011

Ha lieve Annie,
Zo, jullie schieten al aardig op. Ik heb net de plaatsen die je noemd zitten bekijken op internet. Geweldig. Wat een mooie route door de bergen. En dat met zoveel wijn en rose op...Volgens mij lopen jullie extra kilometers op die manier.
Vanavond pak ik het platenboek dat ik in de bieb gehaald heb, dat over de camino gaat, er bij. En een wijntje om helemaal de sfeer te krijgen. Loop in vreugde met een open hart. Dit gaat een geweldige herinnering voor jullie worden!!!
Liefs van Willy

Barbara

Geplaatst op 11 september 2011

Lieve Annie,

Wow, jullie doen het geweldig zeg. Ik wilde je graag een gedichtje sturen voordat je wegging, maar ja... tijd in de gaten houden is sinds mijn Camino ook niet meer wat het was.
Dus, beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen:

Pelgrim , wie roept je ?
Stof, slijk, zon en regen, is de weg van Santiago
duizenden pelgrims en reeds meer dan duizend jaar.
Pelgrim, wie roept je?
Welke geheime kracht trekt je?
Niet het veld van de sterren, niet de grote kathedralen.
Niet het verwoeste Navarra, noch de wijn van de Rioja,
noch de schelpdieren van Galicie, noch de Castiliaanse landerijen.
Pelgrim, wie roept je ?
Welke geheime kracht trekt je?
Niet de mensen van de weg, noch de volksgebruiken.
Noch de geschiedenis en de cultuur, noch de haan van Calzada,
noch het paleis van Gaudi, noch het kasteel van Ponferrada.
Dat alles zie ik in het voorbijgaan, het is een vreugde dit alles te zien, maar de stem die mij roept voel ik veel dieper.

Ultreia!
Barbara

miep

Geplaatst op 11 september 2011

lieve annie en alie,
goedenmorgen op deze zondag, de zon komt er net doorr en

ik hoop, dat hij blijft.zojuist enkele mailtjes achterelkaar gelezen.fijn dat je zo van geniet, het is ook heel bijzonder.
wat je op je route allemaal meemaakt, zo goed om van zoveel mensen,die je helemaal niet kent, zoveel medeleven en hartelijkheid te ontvangen.hart verwarmend.gelukkig, dat je
ondanks alles de moed er in houdt en gewoon weer doorgaat. je hebt ook niet veel keuze, maar beter, dat jezelf zo positief blijft. ik moet zeggen, dat ik van jou niet anders heb verwacht.
zo goed ken ik je onderhand wel.inderdaad,naar boven lopen is
voor ons plattelanders moeilijk, maar naar beneden lopen zwaarder. je bovenbenen gaan helemaal trillen.maar je moet wel.ik vind het toch een geweldig avontuur en ik hoop, dat je
het vol kunt houden.het is wel iets anders dan een strandwandeling. annie ,we leven allemaal met jullie mee en
lezen graag je volgende avonturen.
liefs miep